سربلندی و تجاوز

خلیل طالقانی

بدونِ وارد شدن به بحث‌های فلسفی/اخلاقی می‌خواهم بپرسم رابطۀ قربانی تجاوز و سربلندی چیست؟ روشن است آن کس یا کسانی که مرتکب تجاوز می‌شوند (تجاوز جنسی، یا فکری و عقیدتی) خود را پیروز و طرف مقابل را شکست‌خورده، تصرف شده و سرشکسته می‌بینند. اما ما چطور؟ کمی فکر کنیم و ببینیم اگر به حرف‌های قربانیان و داستانِ تجاوز گوش کرده‌ایم چه حسی به ما دست داده است؟ صرف‌نظر از ترحم، اندوه، خشم، تنفر، و بغض آیا قربانی تجاوز درنظر ما سربلند است یا سرافکنده؟ چقدر شماتت کرده‌ایم قربانی را که چرا فرار نکرده، چرا "مقاومت" نکرده؟ اصلاً نکند "کرم از خود درخت بوده"؟ مگر این همه نبودند؟ چرا تو؟ حتماً تو یک چیزیت می‌شد

Pride and physical/sexual aggression:
Commentary by Khalil Taleghaani in"Change for Equality"

http://www.we-change.org/spip.php?article4753

http://www.signforchange.info/english/